Deze beeldjes van de Hungaan werden djendere of konda-konda genoemd. Ze werden als hanger gedragen, sommige door vrouwen, andere door belangrijke mannen. De beeldjes hadden een apotropaïsche (beschermende) functie en bevorderden de vrouwelijke vruchtbaarheid. Die problematiek illustreerden ze vanuit de specifieke gezichtshoek van de dood en het herboren leven. Bij de Hungaan is de dood niet meer dan een etappe in de wedergeboorte van de ziel. De iconografie van deze delicate beeldjes verwijst zonder twijfel naar die reïncarnatiecyclus.

Dit exemplaar lijkt de foetushouding te combineren met de prominente buik van een zwangere vrouw en de houding van de doden – de overledenen werden vroeger begraven met de benen gebogen.