In de jaren 1980 trad de Amerikaanse kunsthistorica Zoë Strother in de voetsporen van Olbrechts. Door middel van veldwerk en gesprekken met kunstenaars van nu wist ze de biografie van verschillende Pende-beeldhouwers te reconstrueren.

Aan de hand van foto’s van het hier getoonde masker, en op basis van technische en vormelijke kenmerken, herkenden de Pende-kunstenaars die ze interviewde formeel de hand van Gabama a Gingungu (1890?-1965). Hij zou het masker in de jaren 1920 hebben gemaakt. Verschillende beeldhouwers identificeerden dit stuk zelfs onmiddellijk als een werk van Gabama op basis van iconografische en stilistische details — de piramidale tragus (het stukje kraakbeen aan de voorkant van de oorschelp), de vormgeving van het kapsel, de opgetrokken neus met de geprononceerde neusvleugels ... De beeldhouwers uit de jaren 1980 konden zich deze befaamde kunstenaar nog herinneren, en beschouwden hem als de beste van allemaal.

Gabama a Gingungu, geboren in de streek van Nyoka-Munene, leerde het vak van zijn oom Maluba (1870?-1935) — een gerenommeerd kunstenaar, die echter snel door zijn neef werd overtroffen. Na een tijdje bestelden dansers hun maskers liever bij Gabama dan bij Maluba. In enkele jaren verspreidde Gabama’s reputatie zich over een groot deel van het Pende-gebied, en de bestellingen stroomden binnen. Vanaf de jaren 1930 trok hij langs de dorpen in de streek, op zoek naar klanten. Hij bleef als beeldhouwer actief tot op het eind van zijn leven, maar vanaf de jaren 1950 concentreerde hij zich op ikhoko, kleine maskers die om de hals werden gedragen: dat lag hem beter naarmate hij ouder werd en lichamelijk verzwakte.