Beeldjes in de vorm van een mens werden iginga (meervoud maginga) genoemd, of ze nu van hout of van ivoor waren. Elk ervan stelde een specifiek personage voor. Jammer genoeg werden veel figuurtjes - ook dit hier - verzameld zonder die bijbehorende identiteit.

Alleen wie geïnitieerd was in de hoogste rang van het bwami-genootschap had het recht om beeldjes te bezitten van ivoor of olifantenbeen. ‘Wie sterft komt niet terug; op ivoor groeien geen paddenstoelen.’ Deze spreuk werd gereciteerd bij de initiatie tot de hoogste bwami-rang, de kindi. Ze stelt de figuurtjes in ivoor gelijk met het skelet van de overledenen, en de maskers in ivoor met hun schedels – vitale delen van de voorouders die nooit verdwijnen, en zo de continuïteit tussen de generaties symboliseren.