Kishikishi, grote vrouwelijke standbeelden, versierden vroeger de daken van huizen van chefs. Meer dan machtssymbolen waren het echte rituele objecten, die de chef en de samenleving moesten beschermen.

In de jaren 1940 ontwikkelde Kaseya Ntambwe een nieuw model kishikishi: een moeder die haar kind op de heupen draagt. Misschien werd de kunstenaar geïnspireerd door de iconografie van de maagd Maria met het Christuskind, maar zijn stijl was heel anders, met meer realistische proporties en zachtere trekken. De beelden vielen zowel in de smaak bij chefs van de Pende als bij Europese kolonisatoren.

Ntambwe werd later de gangmaker van één van de ‘Ateliers Sociaux d’Art Indigène du Sud-Kasaï’, opgericht door Robert Verly in de jaren 1950. Maar voor hij atelierwerken maakte, en zelfs serieproducten voor Europese cliënten, genoot zijn ‘rituele kunst’ dus erkenning in het hart van het traditionele Pende-universum.