De heel persoonlijke stijl van Ntambwe mag dan duidelijk naar voor komen in dit werk dat gemaakt is in het kader van de ‘Ateliers Indigènes de Verly’, toch mist het duidelijk kracht. Die sculpturale zwakte is niet alleen toe te schrijven aan de serieproductie, maar zeker ook aan het feit dat het de kunstenaar ontbrak aan rituele overtuiging op het moment dat hij dergelijke stukken vervaardigde.

Wetenswaard is evenwel dat dit object – oorspronkelijk bestemd voor Europese kopers – de aandacht trok van een lokale chef, die het in zijn kibulu (huis van de chef bij de Pende) plaatste voor ritueel gebruik. Voordat de blanken de kunstenaars ertoe aanzetten dit type antropomorfe beelden te vervaardigen, waren beelden op voet zeldzaam. Ze zouden onheil brengen en voorbehouden zijn voor de chefs of de rituele dragers van palaverstokken. De productie van talrijke gelijksoortige objecten in het atelier van Tambwe wijst erop dat, met de opkomende moderniteit, deze antropomorfe beelden hun dreiging geleidelijk aan verloren.