In de 20ste eeuw werden bandunga-maskers vooral gedragen bij zuiveringsrituelen en bezweringen van natuurrampen. Ze speelden ook een rol bij begrafenissen van notabelen, de inhuldiging van chefs en de komst van belangrijke bezoekers. Elk masker had een eigen naam. Dit exemplaar stond bekend als mfutshi (‘traagheid’ of ‘vertraging’), een verwijzing naar een spreekwoord: ‘Hij is te laat omdat hij eerst zijn vodden nog aan mekaar heeft moeten naaien!’ Het spreekwoord slaat op mensen die smoesjes gebruiken om onder vervelende klussen uit te komen.